Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Ένσταση αοριστίας και αναστολή εκτέλεσης, υπό το πρίσμα της νομολογίας του ΔΕΕ

Διάβασα την τελευταία δημοσίευση του κου Χρήστου Τριανταφυλλίδη στο ΔΕΕ, σχετικά με το ορισμένο των λόγων της ανακοπής σε υποθέσεις τραπεζικών δανείων σε ελβετικό φράγκο και ομολογώ, ότι δοκίμασα μια ευχάριστη έκπληξη από το ανάγνωσμα. Αυτή η έκπληξη αποτέλεσε και την αφορμή για αυτή την ανάρτηση.

Όπως ίσως είναι γνωστό (όπως, άλλωστε, με άλλο τρόπο, περιγράφω και στον υπότιτλο αυτού του ιστολογίου) υπάρχει μια μερίδα δικαζόντων, η οποία δικάζοντας με προσωπική θέση και βούληση νομιμοποίησης, εξακολουθεί να απορρίπτει ανακοπές και αγωγές καταναλωτών κατά τραπεζών υπό την παρωχημένη αιτιολογία της αοριστίας.

Κατ' αρχάς, συγκέντρωσα μια σειρά τέτοιων αποφάσεων, οι οποίες "βγάζουν μάτια" (και για το λόγο αυτό, θα τις σχολιάσω σύντομα, στην σχετική ενότητα αυτού του ιστολογίου, πιστεύοντας ότι οι σχετικές αποφάσεις σε πρώτη φάση θα παράξουν άφθονο γέλιο).

Όμως, προτού φτάσω στο σχολιασμό των αποφάσεων αυτών (ο σχολιασμός είναι μόνο το πρώτο βήμα, άλλωστε...) αποφάσισα να εκθέσω τη νομική αβασιμότητα (κοινώς, την παρανομία), όλης αυτής της ύποπτα επίμονης μερίδας της Ελληνικής νομολογίας, που εφηύρε το κατασκεύασμα της αοριστίας, χάρη στην οποία Ελληνική δικαιοσύνη, πολιτεία και τράπεζες, συμπορεύονται, πλήσμονες υποκρισίας και αστικού καθωσπρεπισμού.

Για το λόγο αυτό, είχα δυο δυνατότητες. Η πρώτη δυνατότητα ήταν να συγκεντρώσω το σύνολο των αποφάσεων των Ελληνικών δικαστηρίων για να τεκμηριώσω τις απόψεις μου. Όμως, στην Ελληνική νομολογία, για κάθε απόφαση, υπάρχει και μια αντίθετη, κατά τρόπο που αναλώνεται όχι μόνο η αξιοπιστία ανθρώπων και θεσμών αλλά καταλήγει να αναιρείται η ίδια η έννοια της επιστημονικότητας του Δικαίου.

Έτσι, κατέφυγα στη δεύτερη δυνατότητα. Αυτή η δυνατότητα ήταν να θεμελιώσω όλους μου τους ισχυρισμούς αποκλειστικά σε νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία, ως αυθεντική ερμηνεία του Κοινοτικού Δικαίου, είναι δεσμευτική και για τα Ελληνικά Δικαστήρια.

Με αυτό το ιστορικό προέκυψε το παρακάτω κείμενο, στο οποίο -θεωρώ ότι- κονιορτοποιείται η ένσταση της αοριστίας και αποδεικνύεται, ότι τα Ελληνικά δικαστήρια δικάζουν και εκδίδουν παράνομες αποφάσεις, όταν απορρίπτουν ένδικο βοήθημα καταναλωτή σε βάρος προμηθευτή, υπό το ψευδεπίγραφο πρόσχημα της αοριστίας.

Στην πορεία της έρευνας αυτής βέβαια προέκυψε και επιπλέον το εξής: Ότι η κατάργηση του 938 ΚΠολΔ, με την οποία ήταν δυνατό να διαταχθεί αναστολή εκτελέσεως σε διαδικασία εκτέλεσης, κατά τον τρόπο με τον οποίο έγινε, δηλαδή αδιάκριτα και δίχως να παρέχει δυνατότητα αναστολής εκτέλεσης, σε διαδικασία εκτέλεσης που κινείται μετά από εκτελεστό τίτλο που απέκτησε προμηθευτής σε βάρος καταναλωτή, ερειζόμενο σε σύμβαση περιέχουσα άκυρους ως καταχρηστικούς ΓΟΣ, δημιουργεί αντίθετο με το Κοινοτικό Δίκαιο κενό και καθιστά παράνομη την εξ αυτής της αιτίας αδυναμία αναστολής εκτέλεσης. Έτσι, αναλύθηκε και το ζήτημα αυτό, με την θεμελίωσή του να γίνεται αποκλειστικά σε αποφάσεις του ΔΕΕ.

Για όλα τα παραπάνω συμπεριλήφθηε κι ένα αίτημα υποβολής προδικαστικού ερωτήματος στο ΔΕΕ. Αφορμή για το συγκεκριμένο αίτημα ήταν ότι όλο αυτό τον καιρό που διάβαζα αποφάσεις και έγραφα αυτό το κείμενο, ανακάλυψα πόσα προδικαστικά ερωτήματα έχουν απευθύνει τα Ελληνικά δικαστήρια στο ΔΕΕ, αναφορικά με τα θέματα αυτά. Να σας πω πόσα είναι;

ΚΑΝΕΝΑ.  

Φαίνεται ότι εξωθεσμικοί παράγοντες δημιούργησαν το στεγανό που φέρει τον θεσμικό τίτλο "Ελληνική δικαιοσύνη" και είναι καιρός, αυτά τα στεγανά να σπάσουν, προς όφελος και μιας δικαιοδοτικής ενοποίησης με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η χρήση του κειμένου είναι προφανώς ελεύθερη αλλά ο γράφων προτείνει τη συμπερίληψή του σε ανακοπές, στις οποίες είναι ιδιαίτερα δημοφιλής η αοριστία. Εννοείται ότι το κείμενο μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε διαδικασίες αγωγών (αρνητικών αναγνωριστικών, καταψηφιστικών ή αγωγών κακοδικίας) ή ακόμα και μηνύσεων (κατά την άποψή μου, εφόσον το κείμενο αυτό έχει περιληφθεί σε ένδικο βοήθημα, τυχόν μεταγενέστερη παράνομη απόφαση παρέχει δυνατότητα έρευνας της τυχόν τελεσθείσας παράβασης καθήκοντος...).

Κάθε εμπλουτισμός ή διόρθωση είναι ευπρόσδεκτη.
Για όποιον χρειάζεται το κείμενο (σε επεξεργάσιμη μορφή word) μπορεί να το κατεβάσει από ΕΔΩ, ενώ ακολουθεί προεπισκόπηση για τη μελέτη του.


de jure app