Γράμμα σε έναν ματατζή

Την Κυριακή το βράδυ (12-2-2012), πρέπει να ήταν γύρω στις 9:30, στεκόμουν μπροστά από τα ματ στην πλατεία Συντάγματος. Δεξιά μου ήταν ένας γιατρός με την κορούλα του, αριστερά μου ένας νεαρός με μια ελληνική σημαία, λίγο παραπέρα ένας φοιτητής φώναζε, πίσω μου η οικογένειά μου… Κανείς μας δεν επιβουλεύτηκε την δημόσια τάξη. Απλά, στεκόμασταν εκεί και μιλούσαμε στα ματ.

Τους ρώτησα, αν είναι Έλληνες. Μου έγνεψαν καταφατικά. Έτσι, αποφάσισα να προσπαθήσω να τους εξηγήσω, τι ακριβώς ψηφιζόταν μέσα στη Βουλή και ποιες οι συνέπειές του. Και τους ζητούσα να κάνουμε μαζί το βήμα για την υπέρβαση, μαζί να μπούμε στη Βουλή και μαζί να ανατρέψουμε τη χούντα του Παπαδήμου.

Όσοι με άκουγαν, κουνούσαν το κεφάλι καταφατικά δείχνοντας, ότι καταλάβαιναν αυτά που τους έλεγα. Τους τα έλεγα, μάλλον, σαν δικηγόρος, παρά σαν διαδηλωτής και κάποιοι έδειχναν ενδιαφέρον και με παρακολουθούσαν.

Αλλά οι εντολές ήταν να ρίχνουν χημικά. Και μας έριξαν πολλές φορές χημικά…

Μόλις μας ψέκαζαν φεύγαμε λίγο παραπέρα, μέσα στα παρτέρια του Άγνωστου Στρατιώτη, για να πάρουμε μια ανάσα. Αλλά ξαναγυρίζαμε στις θέσεις μας και συνεχίζαμε τον αγώνα μας.

Μια από όλες αυτές τις φορές, που δεχτήκαμε επίθεση με χημικά, δίπλα μου βρέθηκε μια κυρία. Έχασε την ανάσα της. Λύγισε. Έπεσε στα γόνατά της. Την έπιασα από το μπράτσο για να την βοηθήσω να σηκωθεί. Και ήρθε αμέσως σε βοήθεια…ένας ματατζής.

Με βοήθησε. Σηκώσαμε τη γυναίκα. Ο αστυνομικός ζήτησε λίγο καθαρό νερό. Της έριξε στο πρόσωπο για να ξεπλυθεί το δηλητήριο. Και της είπε «Σε παρακαλώ, πήγαινε πιο πέρα εδώ έχει πολλά χημικά».

Και τότε η γυναίκα, δίχως καλά-καλά να μπορεί να πάρει ανάσα, έβαλε τα κλάματα. Και με όση δύναμη είχε απομείνει μέσα της του απάντησε «Παλικάρι μου, έχω ένα παιδί δυόμιση χρονών και δε θέλω να μεγαλώσει σε αυτή τη χώρα…»

Δεν μπόρεσε να πει παραπάνω. Δεν πρόλαβε. Νέα επίθεση με χημικά, πάλι δάκρυ, πάλι ασφυξία, πάλι κάψιμο μέχρι βαθειά στα μέσα μας. Την έχασα τη γυναίκα. Δεν την ξαναείδα.

Αλλά την επόμενη φορά, θα την προστατεύσω εγώ, φίλε ματατζή.

Γιατί εγώ θα είμαι απέναντι και θα σου πετάω πέτρες και μολότωφ.

Εγώ θα φάω το χημικό, αντί γι’ αυτήν τη μάνα.

Εμένα να συλλάβεις, εμένα να χτυπήσεις, εμένα να ονομάσεις μπαχαλάκη.

Για εμένα να πανηγυρίζετε όλοι εσείς οι «καθώς πρέπει» πολίτες, οι κυρ Παντελήδες της Ελλάδας, ότι συνελλήφθην και δικάζομαι από τη Δικαιοσύνη σας, που σήμερα, ομολογήθηκε ότι δέχεται παρεμβάσεις.

Γιατί, έτσι όπως μας καταντήσανε, φίλε ματαζτή τα αφεντικά σου, εσύ αντί να με προστατεύεις, μου επιτίθεσαι. Με δηλητηριάζεις. Με σκοτώνεις.

Έτσι όπως μας καταντήσανε, φίλε ματατζή, αν και είμαστε αδέρφια, θα χύσει ό ένας το αίμα του αλλουνού. Εγώ για τα πιστεύω μου κι εσύ για το μισθό σου.

Έτσι όπως μας καταντήσανε, φίλε ματατζή, εγώ διαδηλώνω για τη ζωή σου, για το μισθό σου και για τα δικαιώματά σου, αν και είμαι ελεύθερος επαγγελματίας και δεν έχω να κερδίσω τίποτα από αυτό, ενώ εσύ έπρεπε να είσαι ο πρώτος στον αγώνα μου. 

Έτσι όπως μας καταντήσανε, φίλε ματατζή, εγώ είμαι ο δίκαιος, ενώ εσύ είσαι ο πάνοπλος σωματοφύλακας μιας ανομιμοποίητης χούντας.

Έτσι όπως μας καταντήσανε, φίλε ματατζή, εγώ θα αναλάβω να κάνω το βήμα της υπέρβασης, που εσύ δεν τολμάς. Εγώ και όχι εσύ. Και ας μας κρίνει η ιστορία.

Και παρόλο που νιώθω, ότι δε σου αξίζει να αγωνίζομαι για σένα, φίλε ματατζή, το κάνω, γιατί κι εσύ είσαι Έλληνας, αδερφός και μέρος του όλου λαού.

Εγώ, ο αναρχικός.

Εγώ, ο μπαχαλάκης.

Και να ξέρεις, φίλε ματατζή, ότι είμαι δημιούργημά σου.

Είμαι η συνέπεια όσων κάνεις ή παραλείπεις να κάνεις.

Είμαι το προϊόν των χημικών σου.

Είμαι η αντίδραση στη δράση σου.

Μόνο…ξέρεις τι με στενοχωρεί, φίλε ματατζή;

Με στενοχωρεί, ότι ξέρεις, πως δεν οφείλεις να υπακούσεις σε παράνομη εντολή. Αλλά το κάνεις. Και μου ρίχνεις χημικά και μαζί, γκρεμίζεις κάθε γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ μας. Και έτσι, μένει μονάχα να σου δώσω ένα ακόμα ραντεβού στους δρόμους…

Με εκτίμηση

Ένας αναρχικός

Ένας μπαχαλάκης.

ΥΓ: Σου αφιερώνω μόνο ένα ποίημα, φίλε ματατζή, για να δεις τον κόσμο με τα μάτια μου, με την ελπίδα ότι την άλλη φορά θα στέκεσαι δίπλα μου, κι όχι απέναντί μου.

"Ὁ γκρεμιστής

Ἀκοῦστε. Ἐγὼ εἶμαι ὁ γκρεμιστής, γιατί εἶμ᾿ ἐγὼ κι ὁ κτίστης,
ὁ διαλεχτὸς τῆς ἄρνησης κι ὁ ἀκριβογιὸς τῆς πίστης.
Καὶ θέλει καὶ τὸ γκρέμισμα νοῦ καὶ καρδιὰ καὶ χέρι.
Στοῦ μίσους τὰ μεσάνυχτα τρέμει ἑνὸς πόθου ἀστέρι.
Κι ἂν εἶμαι τῆς νυχτιᾶς βλαστός, τοῦ χαλασμοῦ πατέρας,
πάντα κοιτάζω πρὸς τὸ φῶς τὸ ἀπόμακρο τῆς μέρας.
ἐγὼ ὁ σεισμὸς ὁ ἀλύπητος, ἐγὼ κι ὁ ἀνοιχτομάτης·
τοῦ μακρεμένου ἀγναντευτής, κι ὁ κλέφτης κι ὁ ἀπελάτης
καὶ μὲ τὸ καριοφίλι μου καὶ μὲ τ᾿ ἀπελατίκι
τὴν πολιτεία τὴν κάνω ἐρμιά, γῆ χέρσα τὸ χωράφι.
Κάλλιο φυτρῶστε, ἀγκριαγκαθιές, καὶ κάλλιο οὐρλιάστε, λύκοι,
κάλλιο φουσκῶστε, πόταμοι καὶ κάλλιο ἀνοῖχτε τάφοι,
καί, δυναμίτη, βρόντηξε καὶ σιγοστάλαξε αἷμα,
παρὰ σὲ πύργους ἄρχοντας καὶ σὲ ναοὺς τὸ Ψέμα.
Τῶν πρωτογέννητων καιρῶν ἡ πλάση μὲ τ᾿ ἀγρίμια
ξανάρχεται. Καλῶς νὰ ῾ρθῆ. Γκρεμίζω τὴν ἀσκήμια.
Εἶμ᾿ ἕνα ἀνήμπορο παιδὶ ποὺ σκλαβωμένο τό ῾χει
τὸ δείλιασμα κι ὅλο ρωτᾷ καὶ μήτε ναὶ μήτε ὄχι
δὲν τοῦ ἀποκρίνεται κανείς, καὶ πάει κι ὅλο προσμένει
τὸ λόγο ποὺ δὲν ἔρχεται, καὶ μία ντροπὴ τὸ δένει
Μὰ τὸ τσεκοῦρι μοναχὰ στὸ χέρι σὰν κρατήσω,
καὶ τὸ τσεκοῦρι μου ψυχὴ μ᾿ ἕνα θυμὸ περίσσο.
Τάχα ποιὸς μάγος, ποιὸ στοιχειὸ τοῦ δούλεψε τ᾿ ἀτσάλι
καὶ νιώθω φλόγα τὴν καρδιὰ καὶ βράχο τὸ κεφάλι,
καὶ θέλω νὰ τραβήξω ἐμπρὸς καὶ πλατωσιὲς ν᾿ ἀνοίξω,
καὶ μ᾿ ἕνα Ναὶ νὰ τιναχτῶ, μ᾿ ἕνα Ὄχι νὰ βροντήξω;
Καβάλα στὸ νοητάκι μου, δὲν τρέμω σας ὅποιοι εἶστε
γκρικάω, βγαίνει ἀπὸ μέσα του μιὰ προσταγή: Γκρεμίστε!"

Κωστής Παλαμάς.

Ένας Εισαγγελέας ρε παιδιά! ΕΝΑΣ!

Κατά τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, οι αστυνομικοί είναι προανακριτικά όργανα και υπόκεινται στον έλεγχο του Εισαγγελέα. Αφού δείτε τα παρακάτω, σας ερωτώ: 

ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΣΤΩ ΚΙ ΕΝΑΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΧΩΡΑ???
ΚΙ ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ??? 

ΓΙΑΤΙ ΚΡΥΒΕΤΑΙ???

Ιδού τα ντοκουμέντα της ντροπής:

1. Αστυνομικοί ψεκάζουν απρόκλητα πολίτες που οπισθοχωρούν στη Θεσσαλονίκη.

ΔΕΝ ΑΠΕΙΛΟΥΝΤΑΙ. 

ΔΕΝ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΕΠΙΘΕΣΗ. 

ΨΕΚΑΖΟΥΝ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΚΑΙ ΣΕ ΑΠΙΣΤΕΥΤΕΣ ΠΟΣΟΤΗΤΕΣ 

2. Αστυνομικοί διέρχονται με μηχανές μέσα από διαδηλωτές. Μια από τις μηχανές διεμβολίζει πολίτες, τους οποίους και χτυπά. Στη συνέχεια, οι δυο αναβάτες κατεβαίνουν και αρχίζουν αναίτια επίθεση με χειροβομβίδες κρότου-λάμψης εναντίον των διαδηλωτών. Στην εξέλιξη του χρόνου, ακριβώς δίπλα τους παίρνει φωτιά ένα αυτοκίνητο. Επιδεικτικά, το αγνοούν και προχωρούν παρακάτω το θεάρεστο έργο τους.

3. Αναδημοσιεύω είδηση από το blog του Νίκου Χατζηνικολάου, με την συνοδευτική της φωτογραφία, που μπορείτε να βρείτε ΕΔΩ

"Πρώτη καταχώρηση: 13/02/2012

16:46Κοινωνία

Την επέμβαση του εισαγγελέα για την ρίψη των επικίνδυνων χημικών ουσιών, κατά τη διάρκεια της χθεσινής διαδήλωσης που έθεσε σε κίνδυνο την υγεία  χιλιάδων πολιτών ζητά ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών.

Η Ομάδα Άμεσης Δράσης των εθελοντών γιατρών του ΙΣΑ έδωσε χθες τις πρώτες βοήθειες, σε δεκάδες πολίτες που είχαν υποστεί επικίνδυνα εγκαύματα και σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα από την εισπνοή  αυτών των ουσιών.

Ο πρόεδρος του ΙΣΑ Γιώργος Πατούλης, καταγγέλλει ότι υπήρξε πρωτοφανής επίθεση με χημικά όπλα ενάντια σε πολίτες που διαδήλωναν ειρηνικά με αποτέλεσμα η Αθήνα να μετατραπεί σε έναν επικίνδυνο θάλαμο αερίων.

"Ζητάμε από τη δικαιοσύνη, να διερευνήσει καταγγελίες, σύμφωνα με τις οποίες χρησιμοποιήθηκαν χημικά που περιείχαν την  ουσία CS η οποία κατατάσσεται στα χημικά όπλα και έχει σοβαρές επιπτώσεις στον ανθρώπινο οργανισμό" τονίζει ο κ. Πατούλης.

Ο ΙΣΑ πρόκειται ν αποστείλει στο Γενικό Χημείο του κράτους, φιαλίδια χημικών ουσιών που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη χθεσινή διαδήλωση προκειμένου να διαπιστωθεί εάν έγινε χρήση της συγκεκριμένης ουσίας που έχει απαγορευθεί με απόφαση του ΟΗΕ."

Αυτή η ανάρτηση θα ανανεώνεται διαρκώς με νέο οπτικοακουστικο υλικό.

Επισημαίνω, ότι στην δημοσίευση ΑΥΤΗ, έχω αναφέρει όλο το θεσμικό πλαίσιο που ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΧΗΜΙΚΩΝ ΟΠΛΩΝ.

Κύριοι Εισαγγελείς, επιτρέπετε τη μετατροπή της Δημοκρατικής Ελλάδας σε Αστυνομικό Κράτος, δια της παραλείψεώς Σας, να ορίσετε όρια στην Αστυνομική Δράση, επιτρέποντάς της να μετατρέπεται κατά το δοκούν σε Παρακρατική Αυθαιρεσία.

Το γεγονός αυτό για ένα Δημοκρατικό Κράτος Δικαίου, είναι ανεπίτρεπτο.

Οι ευθύνες σας, πλέον, είναι τεράστιες.

Ηθικές και αντικειμενικές.

Ενημέρωση, Τρίτη, 14-2-2012:
Τελικά βρέθηκε ένας Εισαγγελέας. Έστω κι αν χρειάστηκαν περίπου 48 ώρες για τα αυτονόητα, δεν μπορώ παρά να πω δημόσια ότι ανακαλώ. Και βέβαια, προσδοκώ τα αποτελέσματα της έρευνας που ξεκίνησε και περιγράφεται ΕΔΩ.

Επίσης ευχαριστώ τον ανώνυμο φίλο/φίλη που μου γνώρισε, με σχόλιό του, τη σχετική εισαγγελική πρωτοβουλία.

Είναι έκθετοι πανταχόθεν

Την αντισυνταγματικότητα των ρυθμίσεων του Μνημονίου που αναφέρονται στην μείωση των ελάχιστων μισθών, στη διαιτησία, αλλά και στην κατάργηση της ρήτρας μονιμότητας αναδεικνύει η Έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής που κατατέθηκε την Κυριακή στην Ολομέλεια της Βουλής.

Σύμφωνα με το Μνημόνιο, οι ελάχιστοι μισθοί που ορίζονται από την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΕΓΣΣΕ) θα μειωθούν κατά 22% σε σύγκριση με το επίπεδο που ίσχυε την 1η Ιανουαρίου 2012. Για τους νέους (ηλικίας κάτω των 25), οι μισθοί που ορίζονται από την εθνική γενική συλλογική σύμβαση εργασίας θα μειωθούν κατά 32%, χωρίς περιοριστικούς όρους, ενώ αναστέλλονται οι διατάξεις του νόμου και των συλλογικών συμβάσεων που προβλέπουν αυτόματες αυξήσεις μισθών, περιλαμβανομένων εκείνων περί ωριμάνσεων.

Η Έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής αναφέρεται στις διατάξεις του άρθρου 22 παρ. 2 και 3 του Συντάγματος, με τα οποία καθιερώνεται ο θεσμός της συλλογικής αυτονομίας, δηλαδή η νομική ικανότητα των συνδικαλιστικών οργανώσεων εργαζομένων και εργοδοτών να καθορίζουν τους όρους εργασίας και τα μεταξύ τους δικαιώματα και υποχρεώσεις, συνάπτοντας συμφωνίες (συλλογικές συμβάσεις εργασίας), οι οποίες έχουν χαρακτήρα κανόνα δικαίου, ως αναγκαία προέκταση της συνδικαλιστικής ελευθερίας, που καθιερώνεται στο άρθρο 23 παρ. 1 του Συντάγματος.

«Γίνεται γενικώς δεκτό ότι το άρθρο 22 παρ. 2 του Συντάγματος περιορίζει την παντοδυναμία του νομοθέτη καθόσον αφορά τη συλλογική αυτονομία και ότι η συλλογική διαπραγμάτευση οφείλει να αναγνωρισθεί ως ο κύριος ρυθμιστικός παράγων των εργασιακών σχέσεων», σημειώνει η έκθεση, ενώ προσθέτει πως «το εάν εν προκειμένω υφίστανται λόγοι δημοσίου συμφέροντος, και κυρίως εάν θα παραβιάζεται η αρχή της αναλογικότητας, αποτελεί ζήτημα το οποίο τελικά θα κριθεί από τα αρμόδια Δικαστήρια, εφόσον το ζήτημα τεθεί ενώπιόν τους κατόπιν σχετικής δικαστικής προσφυγής».

Για τις αλλαγές στην διαιτησία η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής τονίζει πως τίθεται το ερώτημα, στον βαθμό που η διαιτησία θα είναι πλέον προαιρετική, δηλαδή η προσφυγή θα γίνεται μόνο με συμφωνία όλων των ενδιαφερομένων μερών, εάν είναι συνταγματικός ο περιορισμός της εν λόγω προαιρετικής διαιτησίας, λαμβανομένης υπόψη της παραγράφου 2 του άρθρου 22 του Συντάγματος, συμφώνως προς την οποία, σε περίπτωση αποτυχίας των συλλογικών διαπραγματεύσεων, η ρύθμιση των όρων εργασίας γίνεται με κανόνες που θέτει η διαιτησία.

Για την προτεινόμενη διάταξη με την οποία προβλέπεται ότι καταργείται η εν λόγω μονιμότητα στςι ΔΕΚΟ και ότι οι ανωτέρω συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου μετατρέπονται σε συμβάσεις αορίστου χρόνου, δηλαδή, ότι θα είναι πλέον δυνατόν να λύονται, χωρίς να προκύπτει, δηλαδή να προτείνεται και να αποδεικνύεται, κάποια συγκεκριμένη αιτία. Η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής σημειώνει πως πλέον το μόνο όριο που θα παραμένει για να προστατεύει τους εργαζομένους από την απόλυση θα είναι η αρχή της καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος.

«Θα μπορούσε, συνεπώς, να προβληματισθεί κανείς κατά πόσον η κατάργηση του σπουδαίου λόγου ή της δικαιολογημένης αιτίας ως προϋπόθεσης για την καταγγελία της σύμβασης εργασίας συμβιβάζεται με την ανωτέρω συνταγματική διάταξη, λαμβανομένων υπόψη και των λοιπών διεθνών ρυθμίσεων», σημειώνεται στην Έκθεση των εμπειρογνωμόνων της Βουλής.

Ακολουθεί το πλήρες πρωτότυπο κείμενο της Επιτροπής

Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής για Μνημόνιο ΙΙ

Ε. Βενιζέλος: Άσχετος ή ψεύτης?

Αντιγράφω την παρακάτω δημοσίευση, γιατί την θεωρώ εξαιρετικού ενδιαφέροντος.

Mετά από αυτή την ανακοίνωση, νομίζω, ότι η Ακαδημαϊκή Κοινότητα πρέπει να αφαιρέσει κάθε Ακαδημαϊκό τίτλο από τον κο Βενιζέλο, που επιδιώκει σε καθημερινή βάση να μετατρέψει το μαύρο σε άσπρο. Δεν θυμάμαι εξάλλου, να υπάρχει έδρα για την συστηματική αντισυνταγματικότητα της πολιτικής δράσης, την οποία, βεβαίως, ο κος Βενιζέλος θα κέρδιζε επάξια και δίχως αντίπαλο...

"ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ

Των καθηγητών Συνταγματικού Δικαίου
Γιώργου Κασιμάτη, Ομότιμου Καθηγητή Πανεπιστημίου Αθηνών
Ανδρέα Δημητρόπουλου, Καθηγητή Πανεπιστημίου Αθηνών
Γιώργου Κατρούγκαλου, Καθηγητή Πανεπιστημίου Θράκης
Ηλία Νικολόπουλου , Καθηγητή Παντείου Πανεπιστημίου
Κώστα Χρυσόγονου, Καθηγητή Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Αισθανόμαστε την υποχρέωση να επισημάνουμε προς τη Βουλή και τον ελληνικό λαό ότι το κείμενο, το οποίο καλείται σήμερα να ψηφίσει η λαϊκή αντιπροσωπεία, παραβιάζει κατάφωρα θεμελιώδεις διατάξεις του Συντάγματος και του ευρωπαϊκού και διεθνούς δικαίου για τους λόγους που ακολουθούν:

1. Η παρούσα Βουλή εκλέχθηκε τον Οκτώβριο του 2009 κάτω από εντελώς διαφορετικές πολιτικές προϋποθέσεις και η λαϊκή εντολή προς αυτή, κατά την έννοια του άρθρου 41 του Συντάγματος, ήταν διαμετρικά αντίθετη από όσα προβλέπει τώρα το κατατεθειμένο κείμενο. Λείπει, συνεπώς, η δημοκρατική νομιμοποίηση για την ψήφισή του.
2. Το περιεχόμενο του κειμένου, που καλείται να ψηφίσει η Βουλή είναι προϊόν οικονομικού και πολιτικού εκβιασμού, εκ μέρους των εκπροσώπων των δανειστών, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου (άρθρο 52 της Διεθνούς Σύμβασης της Βιέννης του 1969).
3. Το κείμενο που κατατέθηκε για ψήφιση δεν αποτελεί κατά το Σύνταγμα ούτε σχέδιο νόμου, δεδομένου ότι δεν περιλαμβάνει διατάξεις νομοθετικού περιεχομένου ούτε σχέδιο νόμου κυρωτικού διεθνούς σύμβασης, δεδομένου ότι δεν περιέχει το υπογεγραμμένο κείμενο της διεθνούς σύμβασης. Πρόκειται για κείμενο προγράμματος, που επιχειρείται να δεσμεύσει ανεπίτρεπτα επί δεκαετίες το μέλλον της χώρας. Παρουσιαζόμενο, συνεπώς, ως δεσμευτικό κείμενο νόμου, παραβιάζει την αντιπροσωπευτική αρχή και την κατά το Σύνταγμα άσκηση της νομοθετικής λειτουργίας (άρθρο 26 Σ).
4. Το κείμενο επιχειρείται να υπερψηφιστεί κατά παράβαση του άρθρου 29 του Συντάγματος, στο βαθμό που επιβάλλεται κομματική πειθαρχία χωρίς προηγούμενη εσωτερική ψηφοφορία και απόφαση συλλογικών κομματικών οργάνων.
5. Η πρόβλεψη ότι οι νέες δανειακές συμβάσεις θα ισχύουν από την υπογραφή τους, χωρίς κύρωση από την Βουλή, παραβιάζει τα άρθρα 28 παρ. 2 και 36 παρ. 2 του Συντάγματος, καθώς και το διεθνές δίκαιο.
6. Οι συνταγματικές και οι διεθνούς δικαίου εγγυήσεις σεβασμού και προστασίας της εθνικής κυριαρχίας προσβάλλονται επιπλέον:
(α) Με την επανάληψη –όπως και στη Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης της 10.5.2010- της ρήτρας παραίτησης από τις ασυλίες της εθνικής κυριαρχίας, (β) με τον υπερδανεισμό της χώρας και την άμεση στέρηση της δυνατότητας ικανοποίησης των βασικών αναγκών του ελληνικού λαού και της αξιοπρεπούς διαβίωσης των ελλήνων πολιτών, (γ) με τη σώρευση «επαχθούς» δανεισμού και (δ) με την εφαρμογή του αγγλικού δικαίου και όχι του δημοσίου διεθνούς δικαίου που διέπει τις διεθνείς συμβάσεις των κρατών. Συνεπώς, το κείμενο που καλείται η Βουλή να ψηφίσει παραβιάζει στον πυρήνα τους τις συνταγματικές εγγυήσεις της εθνικής κυριαρχίας, της λαϊκής κυριαρχίας και της δημοκρατικής αρχής (άρθρο 1 του Συντάγματος).
7. Τα μέτρα που προβλέπει το προς ψήφιση κείμενο ότι θα επιβληθούν στον ελληνικό λαό παραβιάζουν τις αρχές της ισότητας των βαρών, του κοινωνικού κράτους δικαίου (άρθρα 4 παρ. 5 και 25 παρ. 1 του Συντάγματος) και τις εγγυήσεις των κοινωνικών δικαιωμάτων των Ελλήνων (άρθρα 22 και 23 του Συντάγματος). Παραβιάζουν επίσης θεμελιώδεις εγγυήσεις της Συνθήκης της Λισαβόνας (του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων) και του διεθνούς δικαίου, καθώς και εγγυήσεις του διεθνούς εργατικού δικαίου.

Η ψήφιση του νομοσχεδίου συνιστά, συνεπώς, εκτροπή από τη συνταγματική, την ευρωπαϊκή και τη διεθνή νομιμότητα."

 

Η δήλωση αυτή ελήφθη από το facebook profile του καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου, της Νομικής Σχολής Αθηνών, Ανδρέα Δημητρόπουλου, όπου και αναρτήθηκε την Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2012.

Όταν ο κηπουρός τσαλαπάτησε το Σύνταγμα

«Άρθρο 37

2. Πρωθυπουργός διορίζεται ο αρχηγός του κόμματος το οποίο διαθέτει στη Βουλή την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών. Αν κανένα κόμμα δεν διαθέτει την απόλυτη πλειοψηφία, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρέχει στον αρχηγό του κόμματος που διαθέτει τη σχετική πλειοψηφία διερευνητική εντολή για να διακριβωθεί η δυνατότητα σχηματισμού Κυβέρνησης που να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της Βουλής.»

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ:

Ο Παπαδήμος δεν είναι αρχηγός κανενός κόμματος.

Δεν του παρασχέθηκε διερευνητική εντολή.

Εξάλλου δεν δικαιούται να λάβει τέτοια εντολή, από το Σύνταγμα και βάσει της Αρχής της Δεδηλωμένης, αφού δεν συμμετείχε ΠΟΤΕ σε εκλογές.

«Άρθρο 37

3. Αν δεν διαπιστωθεί αυτή η δυνατότητα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρέχει διερευνητική εντολή στον αρχηγό του δεύτερου σε κοινοβουλευτική δύναμη κόμματος και εάν δεν τελεσφορήσει κι αυτή, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δίνει διερευνητική εντολή στον αρχηγό του τρίτου σε κοινοβουλευτική δύναμη κόμματος. Κάθε διερευνητική εντολή ισχύει για τρεις ημέρες. Αν οι διερευνητικές εντολές δεν τελεσφορήσουν, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας καλεί τους αρχηγούς των κομμάτων και, αν επιβεβαιωθεί η αδυναμία σχηματισμού Κυβέρνησης που να έχει την εμπιστοσύνη της Βουλής, επιδιώκει το σχηματισμό Κυβέρνησης από όλα τα κόμματα της Βουλής για τη διενέργεια εκλογών και σε περίπτωση αποτυχίας αναθέτει στον Πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας ή του Αρείου Πάγου ή του Ελεγκτικού Συνεδρίου το σχηματισμό Κυβέρνησης, όσο το δυνατόν ευρύτερης αποδοχής, για να διενεργήσει εκλογές, και διαλύει τη Βουλή.»

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ:

Εν προκειμένω, δεν υπήρχε σε εξέλιξη η διαδικασία των διερευνητικών εντολών. 

Ωστόσο, από την παραπεμπτική διάταξη του άρθρου 38 προκύπτει ότι ο ΠτΔ όφειλε να επιδιώξει το σχηματισμό κυβέρνησης από όλα τα κόμματα της Βουλής, με σκοπό τη διενέργεια εκλογών. 

Ο Παπαδήμος, όμως, δεν στηρίζεται από όλα τα κόμματα της Βουλής, αλλά μόνο από το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ και το ΛΑΟΣ. Συνεπώς, δεν νομιμοποιείται από αυτή τη διάταξη. 

Εξάλλου, ο Παπαδήμος, δεν οδηγεί τη χώρα σε εκλογές αλλά την κυβερνά.

Στην περίπτωση διάγνωσης αδυναμίας σχηματισμού κυβέρνησης, έπρεπε να κληθούν διαζευκτικά οι Πρόεδροι των Ανωτάτων Δικαστηρίων για να συγκροτήσουν κυβέρνηση συγκεκριμένου σκοπού, που συνίσταται στο να οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές. Έπρεπε να διαλυθεί η Βουλή. Παρόλα ταύτα η Βουλή δεν διαλύθηκε. 

Μάλιστα, ο Παπαδήμος, που ΔΕΝ στηρίζεται από όλα τα κόμματα της Βουλής και δεν είναι Πρόεδρος κανενός Ανώτατου Δικαστηρίου της χώρας, δεν είναι καν δικαστικός, αλλά είναι ένας απλός τραπεζίτης, έγινε Πρωθυπουργός. Και δεν συγκρότησε κυβέρνηση συγκεκριμένου σκοπού αλλά κυβέρνηση, η οποία κυβερνά και δεσμεύει την Ελλάδα, υπογράφει διεθνείς συμβάσεις και μνημόνια.

Και βεβαίως, ούτε λόγος για εκλογές…

«Άρθρο 37

4. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες ανατίθεται, σύμφωνα με τις προηγούμενες παραγράφους, εντολή σχηματισμού Κυβέρνησης ή διερευνητική εντολή σε αρχηγό κόμματος, αν το κόμμα δεν έχει αρχηγό ή εκπρόσωπο, ή αν ο αρχηγός ή ο εκπρόσωπος του δεν έχει εκλεγεί βουλευτής, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δίνει την εντολή σ' αυτόν που προτείνει η κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος. Η πρόταση για την ανάθεση εντολής γίνεται μέσα σε τρεις ημέρες από την ημέρα που ο Πρόεδρος της Βουλής ή ο αναπληρωτής του ανακοινώνει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τη δύναμη των κομμάτων στη Βουλή· η ανακοίνωση αυτή γίνεται πριν από κάθε ανάθεση εντολής.»

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ:

Αν θεωρήσουμε ότι η διάταξη αυτή τέθηκε σε ισχύ, τότε θα έπρεπε ο ΓΑΠ να έχει παραιτηθεί από Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ή/και από βουλευτής. Όμως ο ΓΑΠ, δεν παραιτήθηκε από κανένα από τα παραπάνω αξιώματά του.

Πέραν αυτού, η ΚΟ του ΠΑΣΟΚ εκείνες τις ημέρες ΔΕΝ συνεκκλήθη, ΔΕΝ ψήφισε, ΔΕΝ αποφάσισε και ΔΕΝ πρότεινε κανέναν Παπαδήμο για Πρωθυπουργό. Εξάλλου, αυτή η πρόταση δεν ανακοινώθηκε ΠΟΤΕ στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τίποτα τέτοιο δεν προκύπτει από τα πρακτικά της Βουλής ή της Προεδρίας της Δημοκρατίας.

 

«Άρθρο 38

1. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας απαλλάσσει από τα καθήκοντά της την Κυβέρνηση, αν αυτή παραιτηθεί, καθώς και αν η Βουλή αποσύρει την εμπιστοσύνη της κατά το άρθρο 84. Στις περιπτώσεις αυτές εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις των παραγράφων 2, 3 και 4 του άρθρου 37. Αν ο Πρωθυπουργός της παραιτούμενης Κυβέρνησης είναι αρχηγός ή εκπρόσωπος κόμματος που διαθέτει την απόλυτη πλειοψηφία του συνόλου των βουλευτών, εφαρμόζεται αναλόγως η διάταξη του άρθρου 37 παράγραφος 3 εδάφιο γ'».

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ:
Αυτή η διάταξη θα έπρεπε να εφαρμοστεί εν προκειμένω. Η διάταξη παραπέμπει σε εφαρμογή του αρ 37, παρ 3, εδ γ. Με βάση τα οριζόμενα στην διάταξη και από τον συνδυασμό των 2 διατάξεων, έπρεπε, είτε να σχηματιστεί κυβέρνηση που θα είχε τη στήριξη ΟΛΩΝ των κομμάτων της Βουλής, είτε να διαλυθεί η Βουλή, να κληθούν οι Πρόεδροι των Ανώτατων Δικαστηρίων και να συγκροτήσουν κυβέρνηση, που θα οδηγούσε τη χώρα σε εκλογές.
Αντί της διαδικασίας που προβλέπει το Σύνταγμα, μας προέκυψε…κηπουρός! Ε...συγγνώμη...μπερδεύτηκα...Παπαδήμος, ήθελα να πω.

«Άρθρο 38

2. Αν ο Πρωθυπουργός παραιτηθεί, εκλείψει ή αδυνατεί για λόγους υγείας να ασκήσει τα καθήκοντά του, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διορίζει Πρωθυπουργό αυτόν που προτείνει η κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος στο οποίο ανήκει ο απερχόμενος Πρωθυπουργός, εφόσον αυτό διαθέτει στη Βουλή την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών. Η πρόταση γίνεται το αργότερο σε τρεις ημέρες από την παραίτηση ή την έκλειψη του Πρωθυπουργού ή από τη διαπίστωση της αδυναμίας του να ασκήσει τα καθήκοντά του. Αν κανένα κόμμα δεν διαθέτει στη Βουλή την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών, εφαρμόζεται αναλογικά η παράγραφος 4 και στη συνέχεια το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 2 και η παράγραφος 3 του προηγούμενου άρθρου. Η αδυναμία του Πρωθυπουργού να ασκήσει τα καθήκοντά του για λόγους υγείας διαπιστώνεται από τη Βουλή με ειδική απόφασή της που λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, ύστερα από πρόταση της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος στο οποίο ανήκει ο Πρωθυπουργός, εφόσον αυτό διαθέτει στη Βουλή την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών. Σε κάθε άλλη περίπτωση η πρόταση υποβάλλεται από τα δύο πέμπτα τουλάχιστον του όλου αριθμού των βουλευτών. Ωσότου διοριστεί ο νέος Πρωθυπουργός τα καθήκοντα του Πρωθυπουργού ασκεί ο πρώτος κατά σειρά Αντιπρόεδρος και εφόσον δεν έχουν διοριστεί Αντιπρόεδροι ο πρώτος κατά σειρά Υπουργός.»

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ:
Ακόμα κι αν θεωρήσω ότι ο ΓΑΠ εξέλιπε, παραιτήθηκε ή αδυνατούσε να ασκήσει τα καθήκοντά του, τότε θα έπρεπε η ΚΟ του ΠΑΣΟΚ να προτείνει τον αντικαταστάτη του.

Πέραν αυτών, δεν υπάρχει ούτε η προβλεπόμενη διαπιστωτική απόφαση της Βουλής των Ελλήνων, δηλαδή δεν υπάρχει η διαπίστωση, ότι ο ΓΑΠ δεν μπορούσε να ασκήσει τα καθήκοντά του. Απεναντίας, μάλιστα, 3 μέρες πριν τον διορισμό του Παπαδήμου, ο ΓΑΠ, είχε λάβει ψήφο εμπιστοσύνης! Δηλαδή η Βουλή του εμπιστευόταν τη διακυβέρνηση της χώρας!

Εξάλλου, ούτε τα 2/5 των βουλευτών (=120 βουλευτές) κίνησε τέτοια διαδικασία, αφού τέτοιο γεγονός δεν προκύπτει, ούτε από τα Πρακτικά της Βουλής, ούτε από κανένα άλλο έγγραφο.

Έτσι, μετατρέποντας το Σύνταγμα σε κουρελόχαρτο, μας προέκυψε ο "κηπουρός", Παπαδήμος.